Wat is dat toch met die kleine rakkers..... Ik raak er niet van los. Sinds anderhalf jaar is ook onze laatste bug een andere dappere kleine Fransoos geworden. Dat bevalt allemaal prima maar ik zou zo graag de voorgangers gehouden hebben. Ik mis ze een beetje. Het begon in 2007 met een zwarte Aygo 5 deurs. Einde grote auto's. En goed gevoel bij. De Aygo werd een witte 3 deurs 107 Automaat. Van genoten! Heerlijk rij-ijzer, ook naar Tsjechie over de autobahn. Daarnaa ook de 2e auto verwisseld voor een Gris 107 Subliem. En later de witte ook nog eens ingeruild op een oranje Subliem. Met de grijze hebben we meer dan 65k gereden. En goed. Dat soort voor een band.... En dus... kijk ik naar elke Bug die ik zie rijden en die ergens geparkeerd staat. En voelt dat vertrouwd. Ze reden ook echt lekker en met mijn postuur zat de auto en de stoel als gegoten! Het harde plastic, de afwezigheid van licht als je uitstapt rechts, het kleine koffer, die blikkerige achterdeurtjes... ik heb er echt sympathie voor. Zoveel zelfs dat ik nog steeds op de sites kijk of ik niet toch eens voor de bijl moet gaan met al die scherpe aanbiedingen nu.... Maar het is jammer van de afschrijving van een nog in goede staat verkerende Twingo. En ook die auto heeft me te pakken. Ik zou daar hetzelfde bij krijgen. Hij zit net iets minder lekker en de techniek spreekt me net iets minder tot de verbeelding maar zijn volwassenheid, radiogeluid, cruise control, verschuifbare stoelen en hoogteverstelling, licht- en regensensor en glazen dak zou ik echt gaan missen ben ik bang. Nu zoek ik dus vrienden, familie in de omgeving die een Bug kopen zodat ik lekker mee kan genieten en vermaak ik me hier af en toe op het forum met jullie verhalen. Het blijft een formidabel en bijzonder autootje om te zien. Slim, mooi, handzaam en om verliefd op te blijven. Een ex-bug driver.